HASAN GULER KIMDIR
1947' DE AILEMIN EN BUYUK OGLU OLARAK DUNYAYA "MERHABA" DEMISIM.COCUKLUK YILLARIM, OSMANLI'NIN,YURT EDINDIGI GUZEL BURSA'MIZIN,ILK BAKISTA DIKKATI CEKEN ULU CINAR AGACLARI ILE SUSLENMIS VE INSANLARI GIBI KENDISI DE SEVECEN KOYUMDE GECTI. BIZ 4 KARDESIZ,BIRBIRIMIZE OLAN BAGLILIGIMIZ BIZI TANIYANLARCA ORNEK GOSTERILIR. SIMDI ISTANBUL'DAYIM. DUNYANIN ENGUZEL SEHRINDEYIM. ALLAH 'U TEALA BU ESSIZ KENTIN INSANLARINI HEP MUTLU ETSIN. BU EKONOMIK KRIZ GECECEK,HIC MERAK ETMIYORUM. BUTUN TURKIYE ELINDEN GELEN GAYRETI GOSTERECEKTIR. İSTANBUL SEVGİSİ Ben İstanbul sevdasıyla yandım,tutuşdum. Bu şehire geldiğim gün aşık oldum. Şairin dediği gibi bir kıymetsiz taşına bir ülke verseler değişmem diye bir sevgi bu. İstanbul'da evlendim. İstanbul'da para kazandım. Bir evim oldu. Çocuğum,torunum oldu. Ben İstanbul dışına gidersem gurbetteyim. Hatta şöyle diyebiliriz.."BEN GURBETTE DEĞİLİM: GURBET BENİMLE::: "Gurbet.. Nasıl bir şeydir ki olmadık anlar onu hatırlatır. Sevgiyle gülen yüz sararır. Mutlulukla bakan göz, hüzünle yaşlanır. BİR ACIKLI ŞARKIDIR: 'Ah şu gurbet...' Neler hatırlatmaz ki onu.. Bir yol... Eskimiş bir eşya... Yaşlı bir sima... Sararmış bir çiçek... Omuzlarda uçuşan bir yaprak... Kulakta uğuldayan bir rüzgar...KIŞ GÜNÜ YAĞAN YAĞMUR... BİR TATLI ŞARKI SÖYLER: 'Ah şu gurbet... ' Hayallere dalmış, SANKİ KURTULUŞ SAVAŞI KAZANMIŞ BİR BURUK SEVİNÇLİ ANA... BİR ANA Kİ EVLADI VATANI İÇİN ŞEHİT OLMUŞ İÇİNDE BİR KARIŞ TOPRAĞI OLMAYAN ANA.. SANKİ.. o da sabırla söyler: 'Ah şu gurbet..' Bu çalışma 'Ah şu gurbet' dedirten cümlenin kısa bir öyküsü.doğduğumuz kentde ve oturduğumuz yerde bir karış toprağımız olmasa da bu vatan bizim.. Gurbet öyküsü... Kalabalıklar içinde garip kalmanın, yalnız olmanın öyküsü... NEREYE GİTSE YÜREĞİNDE O SEVDA. .VE HEP BERABER O ŞARKIYI SÖYLERİZ. .:AH BU GURBET
