Öğrencinin gözündeki öğretmen...
Çankaya’da bir ilkokul açılmıştı. Köşkün çevresinde bulunan bu okulu bir gün Atatürk ziyaret etmiş.
Öğretmen tahta başında öğrencilere ders veriyormuş. Cumhurbaşkanı girer girmez öğretmen öğrencilerine saygı işaretini vermiş, çocuklar ayağa kalkmış ve oturunuz işaretini verdikten sonra öğretmen yüzünü tahtaya çevirerek derse devam etmiş. Atatürk, beş on dakika ayakta ders dinlemiş ve çıkarken öğretmen yine aynı ses, aynı eda ile çocukları ayağa kaldırmış ve oturunuz işareti verir vermez derse devam etmiş.
Gazi kapıdan çıkarken yanındakiler: “Gördünüz mü öğretmeni, Cumhurbaşkanına önem vermedi!” demiş.
Gazi de: “İlköğretim öğretmeni vatanın en hayırlı elemanıdır. Onlar vatan çocuklarıyla o kadar kaynaşmışlardır ki adeta çocuklaşmışlardır. Onların gözünde en sevgili şey öğrencilerdir. Bu öğretmen eğer dersini bırakıp saygısını göstermek için yanıma gelseydi ve çıkarken beni merdivenlere kadar geçirseydi, öğrencilerinin gözünde küçülür, belki prestijini kaybederdi. Öğrencinin gözünde en saygılı, en büyük adam öğretmen olmalıdır.
(“Asaf Savaş İlbay”, Anılarla Atatürk kitabından)
SEVGİLİ OKUYUCULARIM
SİZE 1919 DOĞUMLU BABAMDAN DİNLEDİĞİM BİR ANIYI ANLATAYIM..
YIL 1936 OLMALI, ÇÜNKİ BABAM O ZAMAN 17 YAŞINDA BİR DELİKANLIYMIŞ.
Büyük Önderimiz Gazi Maraşal Mustafa Kemal Atatürk;
Her zaman gezmek ve şifalı kaplıcalarında dinlenmek için geldiği Yalova’da.
Vapurdan iniyor. Vatandaşı selamlayarak ana yolda yürüyor. Babamın ilk dikkatini çeken mavi gözleri..
Bakışları ile adeta insanın ta yüreğine emir veriyor gibi.
O bakışlar öl dese insan severek canını verir. Gazi paşa Çanakkalede de zaten askere ölmeyi emretmişti. Fakat o emir, düşman kuvvetlerinin eyvah tuzağa düştük diyerek geri çekilmelerini sağlamıştı.
