İSTANBUL SEVGİSİ
Ben İstanbul sevdasıyla yandım,tutuşdum. Bu şehire geldiğim gün aşık oldum. Şairin dediği gibi bir kıymetsiz taşına bir ülke verseler değişmem diye bir sevgi bu. İstanbul'da evlendim. İstanbul'da para kazandım. Bir evim oldu. Çocuğum, torunum oldu. Ben İstanbul dışına gidersem gurbetteyim. Hatta şöyle diyebiliriz.."BEN GURBETTE DEĞİLİM: GURBET BENİMLE::: "Gurbet.. Nasıl bir şeydir ki olmadık anlar onu hatırlatır. Sevgiyle gülen yüz sararır. Mutlulukla bakan göz, hüzünle yaşlanır. BİR ACIKLI ŞARKIDIR: 'Ah şu gurbet...' Neler hatırlatmaz ki onu.. Bir yol... Eskimiş bir eşya... Yaşlı bir sima... Sararmış bir çiçek... Omuzlarda uçuşan bir yaprak... Kulakta uğuldayan bir rüzgar.Kış günü yağan yağmur.
Bir tatlı şarkı mırıldanır gibiyim. AH ŞU GURBET! Gurbet öyküsü, Kalabalıklar içinde garip kalmanın, yalnız kalmanın öyküsü. Nereye gidilse yüreğimizde hep o sevda. Hep beraber o şarkıyı söyleriz. Ah bu gurbet. Ben gurbeti bilenlerden sordum. Onlar da başka bilenlerden sormuşlar. Gurbet sadece özlemektir. İnsan sevmediklerini bile özlüyor. Ya çok sevdiklerimiz. Ah gurbet. AH. GURBET!!!
Ah İstanbul diye satırlarıma son vereceğim. Bir daha da yazmayacağım.. AH GURBET!!! AH GÜZEL İSTANBUL !!!GİZLİ BİR SEVDADIR, YÜREĞİMDE ÇIRPINAN. İSTANBULU DÜŞÜNÜYORUM, AN BE AN. EY SEVGİ DOLU KALBİM BİRAZDA SUS VE ÖYLE OYALAN.
HOŞ BİR SEDADIR, BLOGCULARDAN, GERİYE KALAN...
