Kardeşim Orhan GÜLER
Resimdeki gibi hep güleryüzlüdür. Herkes tarafından sevilir. Kendisi benden 2 yaş küçükür.
Fakat benden önce askere gitti. Benden önce evlendi. Ben askerde iken bana para gönderdi.
Şimdi emekli o da benim gibi.. Gemlik'te uturuyor. Kızını ve oğlunu evlendirdi. Küçük oğlunu da inşallah evlendirecek. Sizlere yazılarımın başında yazmıştım. Biz dört kardeşiz birbirimize ve anne babamıza bağlılığımız, çevremizde örnek gösterilir. Herkes bizleri örnek almak ister.
Bir güzel söz vardır. İnsan arkadaşını kendisi seçer. Fakat akrabalarını seçme şansı yoktur. iyi de olsa olmasa da bütün akrabalarımızı doğar doğmaz kabul etmek zorundayız. En yakın en uzak olsun; kan bağı olanlarımız önünde sonunda bir şekilde karşımıza çıkar. "Dedesi ekşi erik yemiş torunun dişleri kamaşmış." Canım Kardeşlerim hepsi dünya tatlısıdır. Fakat kardeşim Orhan başkadır. Söylediğim gibi biz fakir bir aile ferdi olarak gözlerimizi dünyaya açtık. Babacığım kıt olanaklarıyla beni okutmak istedi.Köyümüzün bir sakini ve babamın da arkadaşı:
-Orhan sen burada toprak işleriyle haşır naşır olurken, Hasan kitaplar arasında geleceğine ışık tutuyor. Yazık değil mi sana! diye söylediğinde cevabını almış.
-Okuyor sa benim abim okuyor. Bundan sana ne?
