ÇOCUKLARIMIZ BOŞUBOŞ DEĞİLDİR.
ONLARA SEVGİYİ ÖĞRETMELİYİZ..
Çocuklarımızı çok iyi yetiştirmeliyiz.Bilhassa yarının anne adayı kız çocuklarımızı her konuda bilgilendirecek bir eğitim sistemi ile bilge bir kız yapmalıyız..
Anne babalara büyük görevler var. Bir bebek dünyaya gelir de:
-Saldım çayıra mevlam kayıra diye bir anlayış içinde olunursa, vay vay bize..Çocuklar yaratılışları icabı acımasızdır. Onlar için yok yoktur. Akıllı anne-baba çocuğunu yetiştirirken, ona her dediği olacak anlayışı vermemelidir. Çocuk kendi anne babasını çok sever. Anne baba da tabii ki çocuğunu çok severler. Bu sevgi çocuğun içinde bir sahiplenmeyi de saklar. Başka insanları sevmez. Açıkça söylemekten çekinmez de. Hayvanları da sevmez eline bir kuş verseniz, onu boğazlar öldürür. Ayağının altındaki karıncaları acımadan ezer öldürür. Aldığınız oyuncakları paramparça eder, bozar.
Bu eğitimsiz çocuğumuza biz önce sevgiyi öğretmeliyiz.
Dalında bir meyva düşünün onu nasıl özenle büyütürüz değil mi? Olgun meyvamızı iyi parayla satar geçimimizi temin ederiz.Büyükler bakarsan bağ bakmazsan dağ olur demişlerdir.
Ya yavrularımız! Onlar ne olacak?
Evlerimizin neşesi, gözbebeğimiz çocuklarımız elbette bizi çok severler.Hayatta iyi insan olabilmeleri için başkalarını da sevmeyi onlara öğretmeliyiz.İnsan bu dünyada yalnız değildir. Evet bugün çocuk fakat yıllar sonra toplumun bir ferdi olacak. Evlenecek onun da çocukları olacak.Bir çocuğun sadece anne babasını sevmesi yetmez.Hayatta büyük sıkıntılarla karşılaştığı zaman onu bu badireden kurtaracak tek şey başkalarının sevgisidir.
Bir iş adamına sormuşlar:
-Yanında çalışanlar seni niye bu kadar çok seviyor
-Sevdim onları demiştir.
Yine büyük bir İslam alimimiz talebesine :
-Sevgi senden midir? yoksa benden mi? dediğinde
-Benden Hocam cevabını alınca
Hocası ona karşı sevgisini kaldırıp tekrar sorduğunda talebenin hocasına karşı sevgisinin hiç kalmadığı görülmüştür.
Sevgi yukarıdan, yani büyüklerden gelir. Allahu teala biz kullarını sever, biz de onu tereddütsüz severiz.
Gelelim çocuğumuza:
Onun bu dünyada rahat yaşamasını istiyorsak ona sevgiyi öğretmeliyiz.Sadece sevmek de yetmez. Çocuğumuz doğru, adeletli,sözü özü bir, yardımsever,mazlumların yanında zalimlerin karşısında olmalıdır.Aileleri tarafından böyle yetiştirilen çocukların oluşturduğu toplum, hatta devlet rahat eder. Bütün dünya devletleri de böyle olursa savaşlar da olmaz. Ailesi tarafından iyi eğitilmeyen çocuklar, evlendiklerinde eşine, eşinin yakınlarına EZİYET EDERLER.
Onlar için herkes kötüdür. Kendisi müslümansa başka kimsenin tam manasıyla mümin olamıyacağına karar verir. Etrafına ördüğü kara bir duvar onu toplumdan gittikçe uzaklaştırır. Böyle insanları çok olduğu oplum hatta devlet zor duruma düşer. Kuduz köpek gibi sağa sola saldırır.
Yukarıda da belirttiğim gibi bunun çaresi eğitimdir. En önce anne adaylarımızı yani kızlarımızı eğiteceğiz. Bu bilge annelerin elinde büyüyen çocuklar iyilik meleği gibi etrafa sevgi ışıkları saçacaklar.
