Takvim yaprakları 1907 yılını göstermekteyken
Kadıköy’lü gençlerden, Hariciye Nazırı Asım ve Server Paşa’ların torunu Londra Sefareti Başkatibi Nuri Bey’in oğlu Ziya Bey ile Harekat Ordusu Feriki Şevki Paşa’nın oğlu Ayetullah Bey ve de ünlü edebiyatçı Sami Paşazade Sezai Bey’in yeğeni Enver Necip (Okaner) Bey, Necip Bey’in Moda Başpınar sokak 3 numaralı evde yaptıkları görüşme neticesinde kuracakları takım hakkında fikir yürütüyorlardı.Görüşmeler sonucunda maddi destek sağlayan dönemin zenginlerinden Saint Joseph mezunu Mühendis Nurizade Ziya Bey’e kulübün kurucu başkanlığını, Osmanlı Bankası memurlarından Ayetullah Bey’e katiplik görevini, Bahriye Subayı Necip Bey’e de kaptanlık ve veznedarlık görevini verildi..Yine görüşmede varılan fikir birliği ile de ; kuracakları kulübün adını oturdukları semtten esinlenerek Fenerbahçe yapacaklar, amblemlerini Fenerbahçe Burnu’ndaki ışık saçan fenerden, formalarındaki renkleri ise Fenerbahçesi’ndeki papatyaların kıskançlık ve temizlik sembolü olan renklerinden yani sarı ile beyazdan alacaklardı.
1908 yılında İkinci Meşrutiyet'in ilanı ile tanınan dernek kurma serbestliği İstanbul’da birçok Türk kulübünün kurulmasına vesile oldu.Kulüp sayısındaki artış İstanbul’da yeni bir ligin kurulması ihtiyacını doğurdu.Bu nedenle de o dönemlerde ülkede resmi tatil günü olan Cuma günleri oynanacak bir lig olan, Cuma Ligi adıyla yeni bir lig kuruldu.
Kulüp kuruluşunda sarı-beyaz olan renklerini 1909 sonbaharında sarı-laciverte çevirmiştir.1909-1910 sezonuyla birlikte de İstanbul Futbol Ligi'ne katılmıştır.
Fenerbahçe–Galatasaray kulüpleri arasındaki ezeli rekabet, ilk defa 17 Ocak 1909 tarihinde başlamıştır.
Bu tarihten itibaren de o dönemlerdeki İstanbul futbolundaki şampiyonluklar genelde bu iki Türk takımı arasında paylaşılmıştır.
Kadrosunu gençlerle güçlendiren Fenerbahçe 1911 - 1912 liginde hiç yenilmeden şampiyon oldu.Şampiyonluğun en önemli yanı ise, Fenerbahçe’nin bu şampiyonluğu ile İngiliz ve Rum takımlarının şampiyonluklarının tamamen sona erdirmesi ve bu tarihten itibaren de Türk futbolunda şampiyonlukların artık Türk takımlarının olmasıydı. Bu şampiyonluk, kulübün itibarını bir anda yükseltti, imkanlarını arttırdı.Altıyol’da bir kulüp lokali kiralandı, lokalin açılışı ile üye sayısı çoğaldı.Bu arada futbol dışında diğer spor dallarında da faaliyet gösterilmesine başlandığından, aynı yıl Fenerbahçe Futbol Kulübü adı , Fenerbahçe Spor Kulübü’ne dönüştürüldu.
Kulübün kuruluş günü olarak Ulu Önderimiz Gazi Mustafa Kemal Paşa'nın kulübü ziyaret tarihi olan 3 Mayıs kabul edilir.
Mütareke döneminde (1918-1921) İşgalKuvvetleri'ne mensup özellikle İngiliz ve Fransız askeri takımlarıyla yapılan futbol maçları, İstanbul'daki futbol heyecanını ve futbola olan ilgiyi doruk noktasına çıkarıyordu. Türk takımları işgalci ekiplerle beş yılda 50'sini Fenerbahçe'nin oynadığı toplam 80 maç yapıyor, İşgal Kuvvetleri takımlarına karşı kazanılan galibiyetler ise Türk takımlarını gönüllerde yüceltiyordu. Bu nedenle futbol İstanbul'da büyük kitleleri kendine çekerken, Türk takımlarının, özellikle de Fenerbahçe'nin, başta General Harrington Kupası olmak üzere İşgal Kuvvetleri takımları karşısında elde ettiği tüm galibiyetler, İstanbul halkına teselli veriyordu.
Mütarekenin karanlık yıllarında İşgal Kuvvetleri'ne mensup takımları her hafta futbol sahalarında yenen Fenerbahçe, halkın sevgilisi haline geliyor, zamanla Milli Mücadele'nin sembolü halini alıyordu. 1910'lu yıllarda en fazla 2 bin kişinin izlediği Fenerbahçe, 1919-1920 yıllarında 6, 7 bin kişinin hınca hınç doldurduğu tribünlere oynuyor, bir zamanlar ürkek yapılan tezahüratlar artık yüksek sesle dile getiriliyordu: "Ya ya ya ,şa şa şa, Fenerbahçe çok yaşa..."
Fenerbahçe "Kuvai Milliye" ruhunun halk içindeki sembolü olmuştu. Bunun birinci nedeni işgal takımlarıyla oynadıkları 50 maçtan ikisi hariç hiç yenilmeyip 41 maçta galip gelmeleriydi. İkinci nedeni ise, "Anadolu Harekatı"nın başında olan Mustafa Kemal'in "Fenerbahçeli" olarak bilinmesiydi.
